The wonders and shopping

Het weer: regen en zon
Aantal foto’s: 168
Totaal aantal foto’s: 651

@Mariska, Yvonne en Marleen: Ik had twee koffers in twee verschillende koffers meegenomen dus ik kan nog wel even vooruit wat betreft de vulling. Maar ach, ik ben ook niet te beroerd om nog een koffer te kopen hoor, als dit nodig mocht zijn J
@Rick: Het pooldeck ziet er strak uit hoor.
@Esther: Dat is vandaag helemaal goed gekomen hoor, vandaag was ik de grote winnaar
@Claudia, Heleen(Shamugirl) en Janette: Super zijn de t-shirts he?! Ik ben heel benieuwd hoe ze Pip staan.
@Nicole: Heb ook al contact gehad met mijn vriendin hoor. Het gaat heel goed met Little miss Pip. Ze heeft het prima naar haar zin. Heel fijn om te weten. Maar dat ze in onze gedachte is, is een ding wat zeker is.

heerlijk aan het slapen op de bank bij Marga

Ook vandaag stond er nog geen park op de agenda. Ik had thuis nog even gekeken naar de drukte dagen van een park en ook al weet ik dat het hoe dan ook druk zal zijn. Ik probeer er toch wel een beetje rekening mee te houden. Alle kleine beetjes helpen zullen we maar denken.

Dus vandaag ook een shop dagje voor mam en mij en de mannen gingen met de meiden weer de wonders bekijken en doen bij Wonderworks.

Dit hield in dat we ´s ochtends geen haast hoefde te maken. Maar toch zat ik al om 6:00 aan de eettafel in de keuken om te foto´s te uploaden bij de andere twee dagen. We liepen een beetje tegen internet problemen aan de afgelopen dagen. Problemen die nu gelukkig opgelost zijn omdat Kenneth niet van opgeven weet en zich altijd vastbijt in het oplossen van een computer/internet probleem. Dit werkt negen van de tien keer heel goed moet ik zeggen en gisteravond had hij ook het probleem opgelost. Toen was ik er ondertussen wel klaar mee en had geen fut meer om ook nog met die foto´s in de weer te zijn. Ondanks dat ik toch  wel redelijk goed heb geslapen, maar een keer wakker, was ik wel al om 6:00 uur wakker en mijn eerste idee was om gelijk te kijken wie er allemaal gereageerd had. Toen ik mijn blog weer zag zonder de foto´s ben ik er maar gelijk uit gegaan om het  te regelen. Het leest voor iedereen een stuk leuker als je er ook een plaatje bij kan maken.

Toen de rest van de familie uit bed kwamen zat ik lekker in mijn hoekje met de foto´s te stoeien en nu ging het al een stuk beter. Ook gelijk alle reactie´s tot nu gelezen en die waren weer super leuk. En ook zo veel! Iedereen bedankt daarvoor. Nadat de foto´s geregeld waren gingen we weer lekker ontbijten. Dat verzorgt Corrie altijd met heel veel liefde voor ons en het smaakte weer prima. Na het eten ging iedereen even lekker zijn eigen gang. Op internet lazen we over het slechte weer in Nederland. Wat was het daar verschrikkelijk zeg! Bij ons scheen lekker de zon buiten (toen nog wel).

Om 11 uur gaan we ons klaar maken om weg te gaan. Het plan is dat mam en ik worden afgezet bij de Florida Mall en de mannen en meiden gaan dan door. Net voordat we de auto instappen begint het te spetteren en voordat we Sandy Ridge afrijden komt het echt met bakken uit de hemel. 

De wissers houden het met moeite bij. Dat is dan lekker! Het is dan wel niet zo erg als Nederland maar ook zo hebben wij het hier nog nooit meegemaakt.

Nu al hebben we meer regen gehad dan in onze vorige drie vakantie bij elkaar!! We weten dat we nu in het regenseizoen zijn en dat we wel een regenbui elke dag kunnen verwachten. Maar deze buien zijn wel heel pittig en lang. Gelukkig wordt het wel droog wanneer we bijna bij de Florida Mall zijn (dit duurde wel een uur door file´s wegens weg-werkzaamheden). De lucht trekt weer open en wordt weer mooi blauw met witte wolkjes.

Mam en ik springen snel uit de auto. Lang leven de vrijheid!!!! Doei mannen, veel plezier en we zien elkaar wel weer tegen etenstijd. Hup, hup, hup Corrie doorlopen!!!!

We komen binnen bij de M&M store. Daar beginnen we altijd. Mam en ik willen vandaag ons eens lekker laten verwennen met een Mani en een Pedi dus we  lopen die richting uit. Onderweg worden we weer afgeleid door allerlei leuks en denken we niet meer aan ons einddoel (van wie zouden mijn kinderen dat toch hebben????) Bij Banana Republik hebben ze 60% korting op de laagste prijs. Laten we daar eens gaan kijken. Wat een leuke kleren hebben ze daar zeg! 

Ik ben zo leuk geslaagd. Heerlijk een paar outfitjes bij elkaar en nog wat losse shirts. Echt leuk. En die 60% korting op ieder artikel maakte het nog leuker! Het komt nu neer op 15 euro per kledingstuk. Dat kan je toch niet laten lopen?! Ook mam heeft zich goed kunnen verwennen? Die heeft ook een aantal shirts en een mooie rok voor zichzelf kunnen scoren. Blij (nog net niet huppelend, het was moeilijk maar we hielden ons in bedwang) liepen we weer naar buiten. Verschillende winkels zijn we nog even naar binnen geweest maar daar kwamen we weer onverrichte zaken naar buiten. De eerste klap was blijkbaar een daalder waard! 

Corrie heeft alleen nog wel een ornament voor haar kerstboom kunnen scoren. Een lieve Tiana op spitzen. Je snapt wel dat er drie paar ogen heel hebberig er naar hebben staan staren.

Toen kwamen we aan bij Signature Nails&Spa. We konden gelijk gaan zitten. Corrie wilde alleen maar een manicure en ik ging voor de hele rattaplan.Voor de allereerste keer zal ik iemand aan mijn voeten en handen laten zitten. Ik hield daar helemaal niet van (je leest het goed, verleden tijd). Op sommige momenten moest ik wel heel erg op mijn kiezen bijten want ik kan er eigenlijk helemaal niet tegen als iemand aan mijn voeten zit. Maar wat is het een geweldig zeg! Look at my toes!!!

Helemaal mooi. Daarna waren mijn vingernagels aan de beurt. Voor allebei koos ik de French Manicure en ik moet zeggen dat ik heel blij ben met het resultaat.

Corrie ging gewoon weer voor een gezellig kleurtje. Ook die is dik tevreden. Bijzonder was wel de parafine behandeling aan het eind voor je handen. Je moet ze er helemaal indopen en dat een aantal keer. Dan komt er een laagje over je hele hand (alsof die helemaal onder kaarsvet zit) maar dat is heel makkelijk eraf te stropen. Je handen zijn daarna super zacht. Heerlijk.

Toen liep het tegen 16:00 uur en kregen we een SMS van Kenneth dat ze eraan kwamen. We spraken af om elkaar te ontmoeten bij de M&M store dus we liepen weer die richting uit. Ongeveer gelijk kwamen we daar aan. Solange en Yentle hadden nog even een gesprek met de blauw M&M en toen gingen we er weer vandoor. Wat kwam daar weer een dreigende lucht aan.

De mannen en kinderen hebben het ook prima naar hun zin gehad. Het was wel heel druk. Veel drukker dan de vorige keer. Ze moesten nu voor de ingang in de rij staan en ook voor verschillende "attracties". Maar dat heeft de pret niet gedrukt. Van alles hebben ze weer gedaan en beleefd. De foto´s spreken voor zich.

Het plan was om vandaag bij Chili´s te eten. We gingen lekker dichtbij huis, bij Champions Gate

Dat hadden we nog nooit gedaan. Wat is het daar lekker zeg! Heerlijk hebben we gegeten. 

We hadden Richard als onze host 

en mijn moeder en ik zouden het helemaal NIET vervelend vinden als hij ons iedere avond in slaap komt zingen. Ik weet helemaal niet of hij goed kan zingen maar dat maakt me eerlijk gezegd helemaal niet uit. Wat heeft hij een lekkere STEM zeg. Voor zijn uiterlijk hoeft het voor mij niet persé (al was hij zeker niet lelijk) maar die stem!!!!! Al zou hij het telefoonboek van Rotterdam aan me voorlezen dan zou ik van A tot Z aan zijn lippen hangen. Eerlijk!!! Yentle heeft zelfs gevraagd of ze een stukje van hem mocht filmen voor haar vlog wat hij helemaal geweldig vond en deed daar extra goed zijn best voor. Wat een leuke vent.

Over Yentle´s vlog gesproken. Yentle is bezig een vlog te maken over deze vakantie en ik ben super trots op haar. Ze steekt er heel veel tijd in en probeert het zo aantrekkelijk mogelijk te maken. Het was door de internet problemen voor haar helemaal niet mogelijk om ze op haar YouTube kanaal te plaatsen dus ze loopt nu twee dagen achter met haar verhaal. Maar ze zijn zeker heel leuk om te bekijken. Dus als ze nu een filmpje af heeft zal ik hem bij deze blog plaatsen. Hier is haar vlog van dag 1. 

 Je kan al haar filmpjes terug vinden op haar eigen Youtube kanaal. Hier is de link:

Yentle´s vlog - YouTube kanaal Pretty Travels

Een rustige start, ahum!

Het weer: 's morgens droog en licht bewolkt, 's middags regelmatig regen
Aantal foto’s: 263
Totaal aantal foto’s: 483

Iedereen bedankt voor alle reacties, op het blog maar ook op Facebook. Het was vanmorgen weer gelijk de eerste gang om te gaan lezen.

Het was de bedoeling dat we vandaag rustig zouden starten maar uiteindelijk werd dit toch wel een pittig dagje. We begonnen nog op een redelijke tijd met opstaan. De vrouwen hadden vannacht wel last dat we een aantal keren wakker waren geworden maar konden daarna toch wel weer in slaap vallen. De oudste vrouwen hielden dit vol tot 06:00 uur, de jongste tot 6:15 en de twee daartussen kwamen zelfs pas rond 07:00 uur. Niet slecht voor de eerste dag. De mannen daar en tegen hadden helemaal geen last wakker worden gehad vannacht en sliepen zelfs door tot 8:00 uur.

 

Mam had alles weer klaargemaakt voor het ontbijt en ik was al begonnen met het uitruimen en verdelen van alle meegenomen kleding en spullen uit de koffers. Gezellig met zijn allen weer aan de ontbijttafel. Na het ontbijt gingen de mannen naar de Avis terug om de auto terug te brengen. Wij bleven lekker in de villa om even rustig op te starten en alles een plekje te geven. Toen de mannen terug kwamen was het tijd voor een bakje koffie en thee en toen gingen we toch op pad. De bedoeling was om de grote boodschappen in huis te halen dus we gingen eerst naar Posner Park omdat daar een Dollar Tree zit waar we voor weinig wasmiddel, vaatwastabletten en andere zaken kunnen kopen.

Aangekomen bij Posner Park zag ik ook een Pet Smart winkel en omdat Little miss Pip een nieuwe riem nodig heeft zijn we daar maar eerst naar binnen gegaan. Wat was dat leuk!!! We hebben zoveel plezier gehad.

Iedereen wilde iets voor haar kopen en ze hebben daar zoveel leuke dingen. De keus is groot. Ik heb zelfs drie outfits voor haar gekocht. Niet dat ik haar nu zo graag in kleding wil zien want het is een hond en geen mens. Maar als zij een “hotspot” heeft op haar lichaam dan moet ze wel iets aan om die plek te beschermen tegen haar krabben. Nu loopt ze dan in een baby t-shirt of een babyromper maar die zitten allebei niet echt heel lekker. Dus nu heeft ze drie geweldig leuke “shirts” waar ze in geval van nood dan in kan lopen.

Ze waren ook in de aanbieding dus dat maakte ze nog extra leuk. Mea wilde heel graag een knuffel voor haar kopen en ook zij had een leuke aanbieding. Een kopen en een ander gratis. Mam ging voor de riem en ik voor de uitlooplijn. Dus onze allereerste aankopen waren voor ons harige kind. Maar we missen haar niet hoor!!

Lopend langs de winkels richting de Dollar Tree kwamen we langs de Frozen Yogurt. Lekker!!! Je kan er uit verschillende yogurt-ijs-smaken kiezen

en dan kan je daarna uit een heleboel verschillende toppings kiezen, vers fruit, sausen e.d. Dan wordt het hele bakje gewogen en daar betaal je naar.

 Natuurlijk is dit heel gevaarlijk want het ziet er allemaal heerlijk uit en je krijgt om te beginnen al niet zo’n heel klein bekertje. Voor je het weet heb je de bak lekker volgeladen en betaal je er goed voor. Maar we hielden ons goed in en hebben er heerlijk van genoten. Wat is dit lekker zeg.
Maar nu moesten we toch verder naar de Dollar Tree. Terwijl we daar naar toe liepen, kwamen we langs een hele leuke kledingzaak waar ik hele leuke t-shirts voor Yentle zag. Ook maar even naar binnen. Daar waren een heleboel leuke dingen. Het was weer moeilijk kiezen. Het werden er drie. Er waren hele leuke aanbiedingen waardoor het weer heel moeilijk kiezen werd. Een paar schoenen kopen, tweede paar gratis. Daar hebben Yentle en Solange samen gebruik van gemaakt. Yentle heeft nog een hele leuke hoed gekocht.

Die staat haar zo ontzettend leuk en heeft ze niet meer afgedaan. Bij de kassa regelde die jongen ook nog een korting. Geen idee hoe hij dit nu deed maar uiteindelijk werd het 2 dollar minder en konden de meiden een flesje parfum uitkiezen.

Eindelijk kwamen we aan bij ons doel. De Dollar Tree. Echt zo’n zaak als de Action of Big Bazar. Je gaat voor één ding naar binnen en komt er met tien naar buiten. Helemaal leuk! Als we daar naar buiten komen zie ik nog een schoenenzaak. Even naar binnen om te kijken of ze een paar gympen voor Mea en Solange hebben. En die hadden ze. En ook een paar prachtige nude hakken en zwarte ballerina’s voor Yentle, zwarte schoenen voor Solange en Mea en ook nog een paar zomerschoenen voor Solange. We komen dus met 7 schoenendozen naar buiten. Even zag ik Kenneth slikken maar hij hield zich groot. Het was echt allemaal in de sale en ik koop natuurlijk wel gelijk voor drie kinderen. Valt het op dat ik nog helemaal niets had??? Ik hield me nog even gedeisd, mijn tijd komt nog wel.

Dan gaan we door naar de Walmart. Daar hebben we uiteindelijk niet al te veel gekocht. We wilden daar onze boodschappen gaan komen maar onderweg daar naar toe komen we op het idee om ook nog naar de Flea Market te gaan.

Dus even door alle rijen lopen maar echt veel hebben we niet gezien en dus gekocht. Maar we komen er vast nog terug wie weet gaat het dan beter. Dus gauw maar door Mam haar tas die ze daar 2 jaar geleden had gekocht was kapot gegaan en ze hoopte dat er nog zoiets te koop zou zijn. Helaas voor haar was dit niet het geval maar………..mijn verzameling is weer met één vergroot. Carmen, ik heb ook voor jou er weer een gekocht!!!

Ook weer 4 antenna toppers voor mijn kerstverzameling en ook de meiden hebben weer het een en ander gekocht. Toen werden we toch wel een beetje moe. We waren nu al de hele middag aan de wandel en de meiden begonnen al honger te krijgen. Tijd om het maar voor gezien te houden voor vandaag. Ik had eigenlijk nog een bezoekje op mijn verlanglijstje staan maar daar gaan we wel een andere keer heen.

Om kwart over vier reden we richten de Cracker Barrel. Wat is dat toch een super leuk restaurant.

Het allerleukste vind ik het winkeltje wat daarvoor zit. Wat een leuke dingen kan je daar toch kopen. We neuzen weer even rond en zien weer zoveel leuke dingen. Dan gaan we naar het restaurant gedeelte en krijgen de ronde tafel gelijk bij de ingang. Het eten is weer heel lekker en onze buiken zijn weer vol gegeten. Daarna gaan we weer richting Sandy Ridge. Het zwembad is de meiden heel hard aan het roepen en ze willen er maar wat graag gehoor aan het geven. Dus opa wordt met zijn meiden daar afgezet, alle aankopen naar binnen en Kenneth, Corrie en ik gaan naar de Publix om daar dan de rest van de booschappen te gaan doen. Heel erg veel is het ook niet maar we kunnen weer een aantal dagen vooruit wat betreft drank en ochtend spullen. We’ll be back!!

 

And off we go!!

het weer: heel veel zon boven in de lucht en licht bewolkt toen we aankwamen
aantal foto's:
totaal aantal foto's:

Vandaag was het dan eindelijk weer zo ver. We gaan weer naar ons geliefde vakantieland. Ik zie er altijd heel erg tegenop want dat reizen is echt slopend voor me. Maar als je niet reist dan kom je ook nergens en ik wil heel graag wel ergens komen. Het is dus altijd maar even kiezen op elkaar en gewoon doorgaan. Gisteravond hebben we Little miss Pip naar Marga gebracht. Die voelde al heel de dag dat er iets ging gebeuren want ik liep al haar spullen te verzamelen. Eten, speelgoed, borstel, mandje; het verdween allemaal in een grote tas. Toen we na het eten haar gingen wegbrengen wist ze ook niet of nu blij mee moest lopen of dat ze maar op de bank bleef zitten. Bij Marga was ze wel heel vrolijk en ging het afscheid nemen ook heel goed. Ze heeft het daar prima naar haar zin en er zal zeker heel goed voor haar gezorgd worden. Zoals Marga zei: “we zorgen voor haar of dat ze van ons is”. Ik heb er alle vertrouwen in.

Toen gauw naar huis. De kinderen gauw naar hun bed sturen en zelf ook zo snel mogelijk de laatste restjes in de koffer stoppen. Even nog wegen, een paar dingen verschuiven, alleen nog de laatste toilettas morgenochtend erbij en dan kunnen we gaan. De wekker zou om 4:30 gaan. Daar kreeg mijn wekker alleen deze ochtend geen kans voor. In tegenstelling tot alle andere ochtenden in het jaar stond er nu een heel vrolijke, hyperactieve Yentle naast ons bed. Drie minuten voordat mijn wekker af zou gaan. Zo vrolijk is ze anders nooit. Je kan haar op ieder willekeurige andere ochtend het beste vergelijken met een donderstorm waar iedereen uit lijfsbehoud het verst bij verwijderd blijft. Om zo veel mogelijk de bliksemschichten te ontwijken die zij dan om zich heen afvuurt. Nee een zonnestraaltje is ze nooit in de ochtend. Maar vandaag wel. Ze had weer zoveel zin om te gaan. Gingen we maar elke dag op vakantie!

Het was weer een kort nachtje voor iedereen maar voor een aantal van ons was het niet echt tot slapen gekomen. Nu beginnen de meiden daar ook last van te krijgen. Om vijf uur stonden de oudelui voor de deur. Wij waren startklaar om te gaan. Gauw de koffers in de achterbak en 5:05 reden we richting Schiphol. Gelukkig reed het heel lekker door en waren we er nog binnen het uur. Het was rustig op P3. De mannen brachten gauw de auto weg en al snel waren ze weer terug zodat we met de bus naar de vertrekhal konden.

Het was gisteren niet mogelijk om online in te checken dus stond ik daar aan zo’n paal alles in te voeren en te controleren. Toen dat achter de rug was kwamen we er achter dat voor de senioren in ons gezeldschap al wel was doorgeboekt maar voor ons niet. Dat stond niet op de boardingpas. Maar even gaan vragen want we wilden wel heel graag dat de koffers ook de juiste weg wisten te vinden. Een aardige vrouw van de KLM kwam ons al gauw verder helpen. Zij regelde nieuwe passen waarop wel ons vervolgtraject op vermeld stond. Dus op naar een nieuwe ervaring. Het zelf inchecken van je koffers. De eerste twee koffers waren geen probleem. Prima onder het gewicht. De klep ging elke keer dicht en weg waren de koffers. Gelukkig had Kenneth toen een prima idee om dan toch eerst de zwaarste koffer erop te zetten want als er iets mis ging dan hadden we nog een koffer over om iets te regelen. Dat was maar goed ook want deze koffer was ineens 1,5 kilo te zwaar. Kak!! Die nog steeds aardige mevrouw vertelde ons toen dat we toch dan moesten gaan hevelen met onze spullen want er mocht niet meer gecompenseerd worden. Gauw de sleutels zoeken van onze slotjes, gauw die toilettas eruit en nog maar een ander tasje en die in die andere koffer gestopt. Die was een stuk lichter. Nu moesten we echter wel gelijk naar de balie waar wel een medewerkster achter zat. En wat bleek!!! Nu was onze lichte koffer weer veel te zwaar en onze lichte koffer weer een stuk onder het gewicht. Dat kon nooit die toilettas zijn! Dat meisje achter de balie had het allemaal gevolgd en die zei ook dat ze het wel geloofde dus ze deed deze twee koffers gewoon labelen en ze mochten mee. Dus tip voor iedereen……probeer toch maar bij de balie je koffers in te checken. Die denken wel met je mee.

Door naar de douane. Alles gauw in de bakken gedaan, onze schoenen mochten we in Nederland gewoon aanhouden en door de scanner ermee. En wat bleek….onze Mea vond het toch een heel goed idee om toch nog een schaartje mee te nemen. Die had ze gewoon los in haar overvolle tas gemikt maar de scanner had hem toch opgepikt. Dus die douanebeambte ging op onderzoek uit en na veel wroeten kwam het schaartje naar boven. Hij werd heel goed bekeken en weer terug gemikt in de overvolle tas! Blijkbaar kan je met een kinderschaartje niet al te veel schade uitrichten.

En weer door, naar de super ongezellige, op zijn kop staande vertrekhal waar alle winkeltjes in de verbouwing zijn en waar de plaza is geminimaliseerd. Gauw toch even twee tafeltjes bij elkaar geschoven want we hadden nog niet gegeten. Dat was weer even schokkend voor onze portemonnee. Ik verwacht dat we voor dit bedrag zeker twee keer hadden kunnen ontbijten in Amerika. Maar ach, we moesten toch wat in onze maag hebben dus het was niet anders.

Na het ontbijten gingen we nog even langs de alternatieve “winkeltjes” en werd er weer het nodige aan heerlijk geurende luchtjes ingeslagen. Traditiegetrouw hoort dit aan het begin van onze vakanties. Een krantje voor pap en toen konden we door naar gate D28. We waren nog niet eerder bij D-gate geweest. Natuurlijk hadden we weer zo’n beetje een van de laatste gates maar ach,

we hadden de tijd. Echt lang duurde het wachten niet dat we mochten boarden. Alles liep goed op schema en al gauw gingen we de lucht in. Dit ritje duurde niet lang.

Voordat we het wisten waren we al in Dublin en konden we weer onze benen strekken. Uit het vliegtuig door naar connecting flights. In Dublin heb je echter ook een Amerikaanse douane, dat is heel gemakkelijk want daardoor hoef je in Amerika niet meer door de douane en hier was het een heel stuk minder druk. Eerst gingen we nog even wat eten omdat we weten hoe het vliegtuigeten smaakt, dan hadden we tenminste een ondergrondje. Voor de douane had je leuke winkels en ook wat eet plekken waaronder een Burger King. Die werd de gelukkige vandaag. Nadat we hadden gegeten gingen we richting de douane. We konden bijna gelijk doorlopen. Daar werd ook weer alles in de bakken gedaan en ging het door de scanner dit keer werd Yentle eruit gehaald. Die man bleef zoeken en zoeken en zoeken naar iets wat hij gezien had op de scanner. Tot op dit moment zijn we er niet achter wat dit nu precies geweest moet zijn geweest want verschillende dingen moesten nog apart door de scanner maar niets bleek het te zijn geweest. Uiteindelijk kon ze alles weer in haar rugzak stoppen en konden we weg. Op naar het volgende gedeelte. Daar ging het probleemloos. We wisten wat we moesten doen. Alleen antwoord geven op de vragen die hij stelde, niet grappig willen zijn en vooral heel behulpzaam. Wat heel nieuw voor ons was dat hij onze kaartjes scande die we hadden gekregen voor de koffers en daardoor kwamen ze op een scherm te zien. Je ziet dan een foto van een meneer die onze koffer scant. Op de foto is heel duidelijk je koffer te zien/herkennen en hij vraagt dan ook of dit jouw koffer is. Dit doet hij dan ook met de andere koffers en als je ze allemaal geïdentificeerd hebt komen nog wel de vragen of we ze zelf hebben ingepakt of alleen hebben gelaten. Daar hebben we natuurlijk de juiste antwoorden op gegeven en was hij ook weer tevreden.  Op naar de gate. Die was zowaar helemaal vooraan.

  

Weer maar even wachten en toen begon ook daar het boarden weer. Dat liep allemaal zeer soepel vandaag. We gingen snel met zijn allen aan board en we konden ook zeker op tijd vertrekken. We zitten precies boven de linkervleugel. Dat maakt het uitzicht wat minder maar de meeste tijd vliegen we toch boven de wolken en kijken we alleen maar op een grote wattendeken neer.

De keuze wat betreft het eten was 1. Spicy Chicken with rice and vegetables of 2. Beef with patato’s. Yentle, Solange en ik namen de Chicken. De rest namen de beef. Laten we het erop houden dat het toetje heel lekker was. Die hebben we wel allemaal opgegeten.

  

 

Dit vliegtuig heeft een super-de-luxe entertainmentsystem aan boord zodat iedereen zijn eigen schermpje heeft met enorm veel keuze uit films, muziek en games. De meiden werden heel blij van wat ze zagen dus daar hadden we geen kind meer aan. We hadden zelfs een afstandsbediening in onze armleuning. Zo relaxed!! Ik ben de tijd doorgekomen met mijn grote vrienden Tatum (Channing-Jupiter Ascending), Will (Smith-Independance day) en Leonardo (diCaprio-the Great Gatsby). Als je dan toch veroordeeld bent om heel de tijd op je kont te zitten, dan maar in goed gezelschap van mannen die totaal  geen pijn doen om naar te kijken. Het reizen is al zwaar zat, toch??

Doordat onze eerste vlucht heel kort was, 1 uur en 20 minuten duurt deze vlucht voor ons gevoel wel HEEL lang. In totaal duurt deze 10 uur. De kinderen beginnen op een geven moment wel een beetje onrustig te worden. Blijkbaar zit er toch wel een limiet aan hoe lang zij achter elkaar film kunnen kijken. Nooit gedacht, zo leer je elke dag weer wat nieuws, hahaha. Maar ze doorstaan het prima en de sfeer blijft goed. Ben echt trots op onze meiden want stil zitten is niet echt hun ding. Bewegen en dansen doen ze liever.  

We landen om 18:00 uur en dat gaat heel soepel. De piloot houdt lekker vaart door naar de gate en voor dat we het weten kunnen we het vliegtuig uitstappen. Dan even opletten waar we naar toe moeten lopen. Dat gaat vrij vlot en voor dat we het weten zitten we in de people mover die ons verder brengt. De meiden vinden het geweldig.

Dan de koffers. Die kwamen in twee delen. Heel even zag ik mezelf alweer in allerlei bochten wringen om duidelijk te krijgen dat we drie koffers te kort kwamen maar uiteindelijk kwamen ze dan toch ook. We waren een van de laatste mensen die met hun koffers wegliepen.

Bij autohuur waren we snel aan de beurt en voordat we het wisten zaten we in de auto’s. We hebben weer even twee auto’s. Morgen gaat er al weer een terug want die hadden we alleen even nodig om iedereen en alle koffers richting de villa te krijgen. Hoe geweldig is het als je weer allerlei punten gaat herkennen. Als je die Mickey oren weer ziet staan.

Vlak bij de villa is een Publix en daar zijn mam en ik gauw uitgestapt om alleen het hoog nodige te kopen zodat er wat drinken in huis is en dat we morgenochtend kunnen eten. De mannen reden gauw door om de koffers en de meiden naar huis te brengen en Kenneth komt gauw ons dan weer ophalen. Vlak voordat we bij de Publix aankomen zien we ineens iets pijlsnel de lucht in schieten. Het was natuurlijk wel in de verte maar het gebeurde wel vlak voor ons neus. Wat zou dat nu weer zijn. Later komen we er achter dat het een raketlancering was van Cap Canaveral. Toch ook weer leuk om dat nog mee te pikken.

 

 Het is maar een klein stukje verder en dan rijden we Sandy Ridge weer op. Als we thuiskomen ruimen we de boodschappen gauw op, maak ik gauw het verslag verder af en is Kenneth druk bezig om op alle apparaten die we mee hebben genomen het internet werkend te krijgen. Dat lukt niet geheel vlekkeloos. Ik ben echt versleten en wil alleen nog maar naar mijn bed. Morgen weer een dag.

 

De koffers zijn gepakt.

We zitten in onze laatste week. Nog maar drie dagen. Nu komt de tijd dat je voelt dat het allemaal wel weer heel snel gaat. Voor je het weet is het donderdagochtend 04:45 uur en gaat de wekker. Die nacht zal ik hoogstwaarschijnlijk weer geen oog dichtdoen want dan gaat er altijd zoveel door mijn hoofd heen dat ik klaar wakker en vol adrenaline naar het plafond ligt te turen. 

De laatste zaken komen nu wel echt voor elkaar. Ik heb al het papier werk weer netjes in mijn map gedaan. Een overzichtslijstje gemaakt van alle belangrijke namen en telefoonnummers ook want laatst las ik een artikel waarin werd gezegd dat tegenwoordig alles in smartphones staat en dat je heel zuur bent als er wat met die telefoon gebeurd. Dat zette me toch aan het denken. Natuurlijk hebben wij genoeg telefoons bij ons die als back up kunnen fungeren maar het is toch een goed idee om de belangrijkste mensen even op papier ook in die map te hebben zitten. Dan is er ook geen paniek. Alles zit in het grote boek. Noem mij maar Sinterklaas. Ik heb alles in mijn grote boek staan. Ik heb op de heenreis mijn politiek correcte “WITTE” Pieten ook bij me (één uitzondering daargelaten). Ik kan alleen niet garanderen dat ze ook zo “WIT” mee terugkomen. Maar we laten we stellen dat bruin en rood ook kleuren zijn hahahaha. Dus is verwacht geen problemen met alle actiegroepen. Het is dan wel geen regenboog maar ik ben ook een vrouwelijke Sinterklaas. Met mij valt niet te spotten!! Gewapend met mijn grote boek kan ik de hele wereld aan. 

Onze verhuurster Pam heeft ons de laatste gegevens van de villa gegeven zodat we daar (hopelijk zonder problemen) naar binnen kunnen. Dat is allemaal prima geregeld. We kijken er echt naar uit om weer naar Sandy Ridge te gaan. Heel benieuwd naar ons tijdelijke “home away from home”.

Vandaag heb ik de koffers gepakt. Ik vind het wel makkelijk dat ik op mijn gemak kan kijken wat ik mee neem en of ik alles heb. We begonnen eerst met Little miss Pip om te kijken of we die toch niet mee konden smokkelen. Paste ze erin, zou ze stil blijven zitten in de koffer. Dat eerste was geen probleem. Ruimte zat. Het tweede was dus geen optie. Er even in zitten deed ze wel maar daarna wilde ze er toch wel heel graag eruit. Nee hoor, zij heeft haar vakantie bij Marga waar ze vast en zeker flink verwend zal gaan worden en alle aandacht zal krijgen van Nina en Carmen. Die kijken al uit naar de logeerpartij. Wij zullen haar ongetwijfeld flink gaan missen maar dan tussen alle activiteiten door. We gaan weer voor een heerlijke vakantie en dat zal vast en zeker gaan lukken.

De reden dat ik vandaag al begonnen ben met pakken is dat ik nu nog drie dagen had om het een en ander aan te vullen als dit nodig zou zijn geweest. Maar het ziet er naar uit dat dit helemaal niet nodig is, kleding en spullen zat in huis. Mocht er toch iets niet in zitten dan zal ik dit zeker weten daar kunnen kopen. De kleding outfits voor iedereen zitten veilig in verschillende koffers zodat als er een koffer kwijtraakt niemand in alleen zijn of haar onderbroek verder hoeft. Ook is het weer gelukt om twee koffers in een andere koffer mee te nemen. Dat scheelt weer sjouwen en heb ik nog twee extra koffers die ik weer kan gebruiken om alles mee terug te nemen. Er zal natuurlijk weer genoeg gescoord worden op die shopping expedities die Corrie en ik uit zullen zetten.

De kinderen nemen alles wat ze in het vliegtuig denken te gebruiken mee in hun rugzak. Voorgaande keren deden ze dit alles in trolleys maar die kunnen ze niet bij hun voeten laten staan terwijl dit met die rugzakken geen probleem moet zijn. We moeten alleen even kijken wat ze precies mee gaan nemen. We hadden al met de meiden afgesproken dat dit niet zo veel zal zijn want alle andere keren werd er in de villa toch haast niet gespeeld en ook hebben ze de nodige wensen op een verlanglijstje staan en dan kunnen ze zich daar ook mee vermaken. Als ze “thuis” blijven zullen ze toch meerendeels in het zwembad te vinden zijn. Al moet ik wel zeggen dat ik nu een aantal blogs volg waarop toch wel melding wordt gemaakt van regenachtige dagen en langdurige buien. Dat zijn wij niet echt gewend. In de drie mei vakanties die wij in Orlando hebben meegemaakt hebben we welgeteld één Floridaanse bui mee gemaakt. Iets zegt me dat dit deze vakantie heel anders zou kunnen zijn. Dat wisten we natuurlijk wel want het is bekend dat er in de maanden juli en augustus meer van dat soort buien vallen maar ik hoop toch niet dat we hele dagen mee regen of somber weer zullen mee maken. Natuurlijk weten we als echte Nederlanders dat er niets zo wisselvallig is als het weer en dat dit ook een van de weinige zaken zijn die we totaal niet in de hand hebben dus als het regent zullen we er toch iets moois van gaan maken. Gezien onze plannen zal dit vast geen probleem opleveren.

We kunnen varen

Vandaag weer een mijlpaal. Vanmiddag werd ik gebeld dat de cruise papieren binnen zijn. Of ik ze op wilde komen halen of dat ze opgestuurd moeten worden?
Aangezien Cruise Club echt niet ver bij ons huis vandaan is ben ik maar in de auto gestapt en met vliegend vaartje ernaar toe geraced. Met de post sturen kan natuurlijk best maar dan hebben we ze pas een dinsdag in huis. En dan gaan we ervan uit dat het natuurlijk niet kwijt raakt in de post. Maar nu zijn ze binnen. Veilig in ons huis.  Wat me wel opvalt is dat we in het begin nog “tags” kregen die we aan onze koffers moesten doen. Dat waren echte “tags”, gekleurde “tags”. Dan kunnen de kruiers zien naar welke hut de koffers moeten. Nu geen gekleurde tags. Nu zit er één A4-tje erbij met een vaag kopietje, die mag ik dan nu zelf kopiëren en op een of andere manier goed aan die koffer vast zien te maken dat het erop blijft zitten. Die koffers zullen dan ondertussen goed vol zitten (lees: koffer nummer 6 zal dan ook vol zijn) en die wil ik echt niet kwijt raken. Er zijn 2706 hutten aan boord. Zou toch heel vervelend zijn als ik ze allemaal af zou moeten lopen en op de deur kloppen met de vraag of zij toevallig mijn koffers hebben ontvangen. “Knock, knock, heeft u toevallig mijn koffers in uw hut staan”. Ga maar even kijken hoe we dat gaan oplossen. Waarschijnlijk zal plakband en een schaar op mijn meeneemlijstje komen te staan.  

Over meeneemlijstjes gesproken. De vakantiestress begint nu toch weer zijn kop op te steken. Ondertussen herken ik de tekenen wel een beetje. Als ik aan de vakantie denk word ik weer onrustig, begin ik weer aan allerlei lijstjes te denken met zaken die we mee moeten nemen. Reisdocumenten, reserveringen, toestemming papieren etc. etc.

Daarnaast beginnen de lijstjes met spullen en kleding vastere vormen te krijgen. Daar wordt ik nog veel nerveuzer van. Natuurlijk zegt iedereen in mijn omgeving dat ik niet te veel mee moet nemen want ik zal daar echt genoeg gaan kopen en dat kunnen we dan ook aantrekken. Daar zit zeker wel iets in maar natuurlijk wil ik op alles voorbereid zijn. Met elke vakantie leer ik het wel meer los te laten (lees: kom er elke keer achter dat er genoeg dingen echt mijn koffer niet uit komen).
Het streven is weer om twee koffers in twee koffers mee te nemen. Met vier heen en met zes terug komen. We mogen vijf koffers meenemen en voor die ene moeten we dan betalen maar gezien alle koopjes die ik hoop terug te nemen vind ik dat helemaal geen probleem. Al zullen de koopjes nu iets minder goedkoop  zijn ben ik bang want de Dollar staat nu een stuk minder gunstig dan tijdens al onze andere vakanties. Niet dat de ik nu verwacht minder te gaan kopen hoor. Er staan genoeg shopping dagen op de planning.