Animal Kingdom in de regen

Het weer: ´s morgen één bui. ´s middags één heeeele lange bui
Aantal foto’s: 249
Totaal aantal foto’s: 1043

@Marlies: Echt als je die stem hoort dan blijf je hem alleen maar aankijken. Mam en ik waren helemaal van slag. Je weet wel……hahahahaha. Ik begrijp dat jij de planten in mijn tuin nog niet een keer heeft hoeven bezoeken.
@Pieter: We zullen het morgen gaan beleven. We gaan op zoek naar een adres van het politiebureau en dan zien we wel verder.

Vandaag was weer een zeer natte dag. Het begon al toen we de deur van de villa open deden richting de auto. De eerste spetters vielen alweer naar beneden maar we hadden nog wel goede moed. Gisteren viel er immers ook een paar spetters naar beneden toen we weg gingen en toen viel het de rest van de dag wel mee. Dat zou hopelijk vandaag niet anders zijn.

We reden zonder al te veel problemen richting Animal Kingdom en voordat we er aankwamen was het al opgehouden met regenen. Dat zou dus een mooie dag gaan worden. We stonden ook niet al te ver van de ingang af. Zeer makkelijk aan te lopen.













Op naar de poortjes voor de tassencontrole en daarna door naar de toegangspoortjes. Alles zonder problemen doorstaan. Ook al waren we er toch nog voor 9 uur hebben we vanmorgen niets mee gekregen van een evt. rope-drop. Om eerlijk te zijn hebben we die bij Epcot een zondag ook niet gehad. Geen idee of Disney deze nog doen maar wij zijn nu bij beide parken nog voor openingstijd aanwezig geweest en wij hebben ze niet gezien. Niet dat ik het nu zo heel bijzonder vind maar het is voor de meiden altijd wel leuk.

Nu konden we dus lekker doorlopen. We hadden er weer veel zin in en we liepen gezellig langs de dieren die in het begin van het park wonen. Kwamen nog een medewerkster tegen die met een glazen box in haar hand spinnen aan het promoten was.

Ze had een spin in haar glazen doos waar wel een flink slot op zat. Dat was ook de enige reden waarom ik het aandurfde om dicht erbij te staan. Ze vertelde heel enthousiast over de spinnen en waarom ze zo nuttig waren en dat we dus ook heel lief voor ze moeten zijn. Toen ze vroeg wat we altijd doen als we een spin in huis hebben heb ik maar lief geantwoord dat ze dat niet wilt weten. Ze kon er wel om lachen maar raadde ons toch aan om hem/haar de volgende keer maar te vangen en buiten te zetten. Want spinnen waren zo nuttig. Ik weet wat ze bedoelt maar echt……

Die aardige mevrouw maar vriendelijk bedankt en weer verder gelopen. Toen zagen we de Tree of Live. 

Wat is die toch prachtig. Je blijft ernaar kijken en je kan echt zoveel dieren zien. Het is zo prachtig gemaakt allemaal. Ik heb ergens gelezen dat ze er nog niet zo lang geleden een aantal dieren aan toe hebben gevoegd. Ik zou je niet kunnen zeggen welke dit zijn maar het is echt een geweldig mooie boom.

Al kijkend en wandelend en alle dieren op de foto nemend liepen we naar de attractie “It´s tough to be a bug. Die hebben we gelijk maar even meegenomen.

Die is echt heel grappig en ook ik gilde even toen het leek ofdat ik een horde kevers en andere (onge)dierten onder mijn billen voelde gaan. Ik weet dat het nep is maar ik ben nu eenmaal niet zo´n BUGliefhebster. Het weer was op dat moment nog heel goed te doen. Er scheen geen zon maar het was een heerlijk temperatuurtje en we zeiden nog tegen elkaar dat als dit zo de hele dag zou blijven we helemaal niet zouden klagen. We gingen weer verder op pad en als geheugensteun even op een kaart de tijden gezet van de drie Fastpassen. We hadden Fastpassen voor Kilimanjaro Safaris, Kali River Rapids en Expedition Everest. Die zouden echter pas tegen en in de middag gaan plaatsvinden dus we konden op ons gemak lekker rondkijken en doen wat we wilden. Een winkeltje hier, een attractie daar. We liepen ook langs een Henna tattoo-artist en die vrouw deed het zo mooi dat de meiden dit ook heel graag een keertje wilde doen.

Yentle koos voor een dream catcher, Solange voor een infinity en Mea voor een hagedis. Dat kon die vrouw echt heel mooi. Terwijl ze met de meiden bezig was begon het de druppelen en al gauw ging dit over in een echte Floriaanse plensbui.







Maar dat was niet zo heel erg want de meiden moesten toch 20 minuten wachten om het te laten opdrogen en we zaten daar wel prima. En inderdaad. De bui was heftig maar ook zo weer over.



Das mooi, daar hadden we geen last van gehad. We zijn toen nog een rondje gaan lopen Pangani Forest Exploration want het was nog geen tijd voor onze eerste Fastpass voor de Kilimanjaro Safaris. Wat was het benauwd warm geworden zeg.

De luchtvochtigheid was door die plensbui flink gestegen en onder die bomen voelde je het echt over je heen vallen. Maar we klaagden niet want het was weer droog en we konden echt van de dieren genieten. Vooral van de baby gorilla´s.



Een lag lekker te slapen en een ander was druk met een speelgoed bezig. De rest van het gezin lag er ook bij en probeerde uit alle macht al die rare mensen te negeren en er niet naar te kijken. Ik krijg daar altijd een ongemakkelijk gevoel bij. Hoe zouden wij het vinden als we elke dag door hordes mensen worden bekeken en gefotografeerd. Zouden wij daar ook niet heel depressief en chagrijnig van worden? Mijn zelfkennis laat me weten dat ik daar flink van zou gaan flippen en ik kan me voorstellen dat die dieren het af en toe ook goed zat zijn. Gauw maar weer verder lopen want dit soort gevoelens heb ik wel vaker bij een dierentuin en die bevorderen de sfeer nooit echt.

Na de gorilla´s was de Exploration al gauw afgelopen konden we naar de safari. Het leek een flinke rij bij de Fastpass line maar die ging echt heel vlot. Binnen een kwartier waren we aan de beurt en konden we instappen. Misschien was het door de regenbui maar we hebben echt veel dieren gezien. De meiden genoten enorm.










Na de rit liepen we door naar de Lion King maar daar kwamen we net te laat aan voor de show van 1 uur. De volgende zou pas om 2 uur weer zijn. Aangezien toen de zon flink begon te schijnen wilden we daar toch niet op wachten.



Het was te heet en benauwd om stil te staan in de volle zon en we konden daar op dat moment nergens schuilen. We liepen maar richting de Kali River Rapids want die zou als volgende Fastpass op de lijst staan. Nog een keer langs die prachtige boom en weer zie je weer nieuwe dieren die je daarvoor nog niet had gezien. Ook liepen we nu langs de vogelshow Flights of Wonder en die zou bijna gaan beginnen.

Laten we daar maar naar binnen gaan want die hadden we nog nooit gezien. Het is een leuke show en je staat versteld hoe goed die dieren luisteren en weten wat ze moeten doen. Tijdens de show begon het weer te regenen en dit keer bleef het niet bij druppelen. 

Toen de show was afgelopen besloten we wel die richting uit te lopen maar we wisten niet zeker of wel wel de Kali River af wilden varen. Ervaring heeft geleerd dat je daar echt door en door nat uit komt en dat is op een warme zonnige dag een hele klus om weer droog te worden. Dat zou vandaag echt niet gaan lukken. Terwijl we aan het schuilen waren, overlegden we en kwamen we maar tot het besluit om het niet te doen. Want na deze attractie zouden we gaan eten en we wisten dat het niet warm zou zijn in het restaurant. In elk restaurant staat de airco altijd op standje Noordpool en als we zo doornat zouden zijn dan konden we de rest van de vakantie bij de Wallgreens op de stoep liggen voor paracetemol, hoestdrank en keeltabletten.

                                 

Maar wat zouden we dan gaan doen?? We hadden een reservering bij het Rainforest Cafe voor 16:15 uur. Dat was wat aan de vroege kant maar na het eten hadden we ook nog een fastpass voor Expedition Everest. Maar om nu tot 16:15 te wachten? Het regende dat het goot. Het weer was echt niet meer te redden. De lucht was heel grijs en je zag alleen maar mensen met poncho´s aan. 

We zijn toch maar richting de uitgang gegaan, richting het restaurant. Daar was het geen probleem dat we vroeger kwamen en konden we gelijk aan tafel. Maar wat was het koud. Het eten zelf ging heel gemakkelijk want het klappertanden hielp enorm.

Na het eten was het nog niet gestopt met regenen en toen besloten we maar om de handdoek in de ring te gaan gooien. We gingen naar huis. De achtbaan zou ongetwijfeld dicht zijn door het weer en we hadden geen zin meer om het met eigen ogen te gaan zien of dit ook echt het geval was. We waren die regen beu. Het regende nu vanaf  ongeveer 14:00 uur en om 17:00 uur was het nog niet gestopt. Echt balen hoor!

Dus onze eigen poncho´s uit de tas gevist en naar de auto gelopen.












We moesten nog het een en ander regelen. We moesten nog naar Transportation en Tickets van Magic Kingdom om daar bij Lost and Found te gaan informeren of Yentle´s telefoon was aangekomen. Dat was ook weer even een ritje met het treintje op en neer want we moesten gewoon onze auto op de parkeerplaats parkeren. Bij Lost and Found hadden ze Yentle´s telefoon (nog) niet maar om eerlijk te zijn verwacht ik ook niet meer dat die gaat komen. We gaan morgen maar op zoek naar het adres van een politiestation waar we aangifte kunnen doen zodat we die mee kunnen nemen naar Nederland. Volgens onze verzekeringsman hebben ze die wel nodig maar valt de telefoon gelukkig wel in onze verzekering. Dat is tenminste nog iets. Yentle heeft zich er ondertussen al meer bij neer gelegd dat haar telefoon waarschijnlijk “missing in action” blijft en hoefde ook niet meer te huilen.

Onderweg naar huis nog even langs Lake Buena Vista Outlet Mall om 4 overhemden van Kenneth terug te brengen omdat zijn armen langer zijn dan de mouwen van die overhemden. Die konden dus terug. Ook nog even langs OshGosh voor 4 gratis t-shirts. Met de aanschaf van gisteren kregen we een 30 dollar waardebon waar we tot 31 oktober kleding van konden kopen. Het mocht alleen niet op de dag zelf. Aangezien we er nu toch waren hebben we die maar gelijk verzilverd en hebben Solange en Mea er ieder 2 t-shirts bij. Makkelijk shoppen zo hoor.

Thuis gekomen gingen de meiden eerst even een potje biljarten/poolen om daarna nog gezellig met opa en papa het water in te duiken. Oma en ik zaten de foto´s te verzamelen en bekijken en ik ben begonnen met de blog.

 Yentle´s vlog gaat morgen (voor jullie vanmiddag) nog volgen want het up-loaden gaat nogal traag en ik wil eigenlijk graag naar mijn bed. Morgenochtend zal ik hem erbij voegen. Voor wie niet kan wachten. Kijk dan even op Yentle´s YouTube kanaal. Daar zal hij vast al bij staan.

Yentle´s vlog - YouTube kanaal Pretty Travels

  (KLIK OP DE LINK EN JE KOMT OP HAAR YOUTUBE KANAAL)

(toegevoegd op 29-7-2015)

Niet in het water gevallen!

Het weer: voornamelijk droog met twee flinke regen/hoosbuien
Aantal foto’s: 143
Totaal aantal foto’s: 1043


Vandaag hadden we geen park op de planning staan. Het streven is altijd om om-de-dag een park te doen dus vandaag hadden we weer andere plannen. En dit keer hadden we drie verschillende plannen. Kenneth is met de meiden naar een waterpark gegaan. Bert had daar geen zin in en wilde liever een dagje relaxen thuis. Corrie en ik zijn weer lekker gaan shoppen bij Lake Buena Vista Factory Stores. Dat vinden wij een heel fijne outlet mall. Alle merken waar wij wel wat mee hebben zitten daar en we hebben ons dus ook weer prima kunnen vermaken. De creditcard heeft gerinkeld, KaaTjing!! We zijn bij Timberland, Levi, OshGosh, Gap, VF, Justice, Old Navy, Tommy Hillfiger, G for Guess en Nike geweest. 
                      

In elke zaak hebben we wel iets leuks kunnen scoren. Vooral veel broeken want die waren echt wel nodig. Mam was op zoek naar een lekker zittende spijkerbroek en ik was vooral op zoek naar broeken die me passen. Het afgelopen jaar ben ik wat afgevallen waardoor de broeken die ik had me te groot zijn geworden. Die heb ik dus nu vervangen met leuke nieuwe broeken. Twee spijkerbroeken van Levi, Twee stretch jeans broeken van Lee, Kaki van GAP. Ik had ook twee broeken gekocht bij de Banana Republik dus wat broeken betreft is het nu wel goed. Mam heeft ook wat meer broeken gekocht dan dat ze van plan was maar is er helemaal happy mee. Natuurlijk zijn de meiden niet vergeten en ook de mannen vielen in de prijzen. Daar is vooral bij Tommy Hillfiger en Timberland goed geslaagd. De kofferbak lag vol met tasjes.

Kenneth was met de meiden naar waterpark Typhoon Lagoon. Daar hebben ze het geweldig naar hun zin gehad. Dikke pret, de foto´s spreken voor zichzelf.

Ze hebben (volgens hun zeggen) nog niet de helft van het park kunnen doen maar we hadden afgesproken dat ze om 3 uur het waterpark uit zouden gaan om Bert op te gaan halen. Ze hebben heel mooi weer gehad maar twee flinke regenbuien.

Die zagen wij ook toen we in de Gap store waren en we waren blij dat we niet buiten stonden toen die begon. Volgens Yentle stond zij in het zwembad en kon eigenlijk geen had voor ogen zien. Ze moest echt haar ogen een beetje met haar handen afschermen. Gelukkig duurde deze buien niet heel lang dus echt veel hinder heeft niemand er van ondervonden. Kenneth en de kids konden toch niet natter worden dan dat ze al waren en mam en ik waren in en winkel en de regen was al opgehouden voordat we klaar waren met betalen. De meiden zouden nog heel graag terug willen gaan omdat ze nog niet alles van het waterpark hadden gedaan maar dat gaat helaas niet. We willen het andere park ook nog gaan bekijken en ook nog gezellig mini golven. Bij onze parktickets hadden we voor deze optie gekozen dat we ook naar de waterparken en golfbanen kunnen maar dat kan dezelfde hoeveelheid als dat je dagen hebt gekocht voor de parken. Dat zijn er dus vier.

Kenneth was op tijd bij Bert. Die heeft het thuis heerlijk naar zijn zin gehad. Even niemand om zich heen, tijd voor een (digitaal)krantje en wat televisie kijken. Precies wat de man nodig had om even bij te tanken.  Samen met de meiden zijn ze naar Corrie en mij gekomen om daar dan nog even met zijn allen een aantal winkels af te lopen. 

Ze waren rond vier uur bij ons. Na nog even wat winkels te zijn binnengegaan en nog het nodige gekocht te hebben gingen we weer lekker eten bij Chili´s. Dat was van de week toch zo goed bevallen dat de meerderheid daar toch weer trek in had. Dit keer was het ook weer heel lekker. Deze Chili´s is heel fijn want die zit niet al te ver van onze villa af.

Na het eten nog even gauw langs de Publix voor brood en broodbeleg voor morgenochtend en toen gauw naar huis. De meiden waren wel heel nieuwsgierig wat oma en ik allemaal gekocht hadden. Nou dat viel ze helemaal niet tegen. Solange en Mea waren dolblij en ik had zowaar alles goed gedaan voor Yentle. Voor haar durf ik tegenwoordig niets meer mee te nemen want wij verschillen zoveel van smaak. De kledingstukken die ik haar zo leuk vind staan worden bijna allemaal afgekeurd. Gelukkig vind ik haar smaak nog wel leuk en kan ik me er wel in vinden dat ze zo buiten loopt maar mijn keus van stijl is het toch net niet. Maar het is wel heel leuk om te zien dat ze zich zo aan het ontdekken is. Wat haar stijl is en wat zij prettig vindt om te dragen.

Wat betreft haar telefoon. Daar gaan we morgen en overmorgen nog achteraan. Morgen langs de TTC van Disney om daar te vragen of hij daar alsnog terecht is gekomen Contact met onze verzekeringsman heeft ons vandaag opgeleverd dat we aangifte moeten gaan doen bij de politie. Dat zal weer een klusje gaan worden. Al is het alleen al het vinden van het politiebureau waar we dan ook echt aangifte kunnen gaan doen. Mocht hij dan morgen niet bij TTC zijn dan zullen we overmorgen het gaan aangeven bij de politie.
Morgen gaan we eerst naar Animal Kingdom. Vingers gekruist dat het zonnetje weer zal schijnen. Bij Animal Kingdom hebben ze dieren zat. Daar zitten ze echt niet op een paar verzopen katten te wachten hahahaha.

Gelukkig heeft Yentle nog steeds wel zin om te vloggen dus bij deze deel 3 - Wonderworks

 En voor wie haar wil volgen op YouTube, hier heb je nogmaals een link naar haar kanaal. Als je je erop abonneert krijg je elke keer een melding als zij er iets nieuws op plaatst.

Yentle´s vlog - YouTube kanaal Pretty Travels

Happy Birthday to me!!

Het weer: heel veel zon, heel benauwd en een flinke regenbui
Aantal foto’s:  243
Totaal aantal foto’s: 894

@Mariska: we vermaken ons prima hoor! Je hoort ons niet klagen
@Yvonne en Anita: Chili´s is ons zeker heel goed bevallen. We willen nog een keertje gaan.
@ Claudia: bedankt namens Yentle en mij.
@Saskia: ben ook niet zo´n held wat betreft het aan mijn voeten zitten maar het ging best redelijk: Dat vloggen is het helemaal hot bij de meiden om te volgen van andere maar Yentle komt er inderdaad nu achter dat het inderdaad best veel tijd kost. Tenminste zoals zij het doet. Het is wel heel leuk.

Vandaag was weer zo´n dubbele dag. Het begon met een lach maar aan het einde van de ochtend eindigde het met dikke tranen die rijkelijk de rest van de dag bleven vloeien. 

Maar laat ik maar bij het begin beginnen. Vanmorgen kwam ik in een versierde woonkamer. Mam had slingers meegenomen en wilde me verrassen met wat versieringen. Hoe leuk. De meiden hadden hier in Amerika drie prachtige kaarten gevonden en ook een hele mooie ketting. Daar was ik wel heel erg blij mee. Van mijn ouders kreeg ik een aantal leuke decoratieve dingen die ik zelf bij de Cracker Barrel had uitgezocht. 

Kennneth heeft zijn verrassing niet mee kunnen in de koffer (mede omdat hij zich totaal niet heeft bemoeid met het inpakken van de koffer) dus dat ga ik in Nederland krijgen. Kortom het was een heel leuk begin van de ochtend. Na het ontbijt schoten we snel in onze schoenen om op tijd in Epcot te zijn. Ik had thuis al de Fastpassen geregeld en we konden om 9:20 ons al melden bij Nemo. Dat ging heel voorspoedig, geen file en binnen 20 minuten reden we het terrein op van Disney World. Dat is toch altijd zo´n magisch gevoel. Daar gaat het feest beginnen. 

Onder de grote poort door lijk je ineens in een ander land te komen. Alles is in Disneystijl en in de kleinste zaken kan je het terug vinden. Wij namen de afslag van Epcot en het was nog helemaal niet druk. We stonden vrij vooraan bij de parkeerplaats en stonden al voor negen uur te wachten voor de poortjes. 

Hoezeer ik wel tegen het idee was dat ik al in Nederland wist wanneer ik waar was in een pretpark gaf het bij binnenkomst wel weer een relaxed idee dat we ons voor die attracties niet meer druk hoefden te maken. We konden daar heel rustig naar toe lopen. Bij binnenkomst zaken we dat het bij de grote “golfbal” “Spaceship Earth” maar vijf minuten wachtrij was. En dat bleek zelfs overdreven te zijn. We konden gelijk doorlopen. Dus dat hebben we maar gelijk gedaan want we hadden nog even de tijd. Die hadden een deel van ons gezeldschap nog nooit gedaan en het was echt wel heel leuk. 

Vooral het filmpje wat aan het eind van je gemaakt wordt was heel grappig.

Omdat het toen nog heel rustig was (dat werd later meer dan goed gemaakt) konden we gewoon doorlopen bij Nemo. 

We hebben toch voor de Fastpass lane gekozen omdat ik ook wilde meemaken hoe dat nu precies in zijn werk ging. Het is wel heel makkelijk maar je mist hierdoor ook wel wat van de aankleding in de wachtrijden die vooral bij Disney al vaak de helft van de voorpret is. Maar de attractie op zichzelf was weer super. Wat heel leuk is, is dat de meiden 4 jaar geleden voor het laatst geweest zijn en vooral de jongste twee een hoop niet meer weten.

Die lijken alles voor de eerste keer mee te maken. Met vlagen hebben ze wel wat van herkenning maar voor een groot gedeelte lijkt het toch nieuw. Ze hebben ervan genoten. Daarna gingen we door naar Turtle Talk. 

Ook daar was het nog niet druk en ik denk dat het zaaltje maar voor een kwart gevuld was. Dat was best lastig voor Crush om dan iedereen gezellig mee te laten doen. Kreeg ook de indruk dat het grotendeels Europeese vakantiegangers waren (Nederlanders en Engelsen, is was nog een Nederlands gezin naast ons komen zitten) en die doen nooit zo heel enthousiast mee.

Nadat we daar uit kwamen liepen we richting Soarin maar omdat we nog te vroeg waren voor de Fastpassen gingen we maar eerst een rondje doen met  een bootje bij de attractie Living the land. Best interessant om al die bijzondere manieren van groenteverbouwen te zien. Die grote meute vissen in zo´n kleine tank vonden we wel weer een beetje zielig om naar te kijken. Na het rondje met de boot gingen we nu door naar Soarin. 

Daar aangekomen waren we wel heel blij met de Fastpass want voor de normale rij stond nu al een wachttijd van 60 minuten. 

Wij waren niet direct aan de beurt maar het viel al met al reuze mee. Dit was de laatste attractie waar we allemaal in lachte. We hebben echt allemaal genoten van het grote scherm en het gevoel dat je vliegt en toen we het gebouw uit liepen hadden we nog veel plezier. Maar direct na buitenkomst kwam Yentle erachter dat ze haar mobiel niet had. Paniek brak uit want dat ding is zo ontzettend aan haar verbonden. Ze begon te rennen en ik er direct achteraan. 

Bij de ingang van de attractie alles uitgelegd en er zou gelijk gekeken worden wanneer dit ging. Na een aantal minuten (en wat duren die dan lang) werd ons medegedeeld dat ze het nu niet konden vinden maar dat we naar “Customer Relations” moesten gaan. Daar aangekomen alles uitgelegd en dat meisje wat ons hielp was heel overtuigend dat in 99,8% van de gevallen alle telefoons netjes terug werden gebracht als die werden gevonden en dat ze maar even iets leuks moest gaan doen dat het daarna vast weer goed zou komen. Ondertussen was Yentle helemaal overstuur en huilde flink. Ze vond het zo erg en begreep het ook niet goed dat hij ineens weg had. Ze had zelf alles heel goed nagekeken toen ze weg liep en dat klopte ook want we hebben nog even op haar staan te wachten. Het meisje kreeg zo medelijden met haar dat ze een extra Fastpass op ons account zette en dat we zeker moesten gaan proberen om plezier te maken. We konden nu in Test Track zonder al te veel wachttijd. Ondertussen was Kenneth druk in de weer met de app “Where is my Iphone”, haar mobiel aan het bellen en ook allerlei sms-jes er naar toe aan het sturen. Bij de sms-jes kreeg hij door dat ze niet ontvangen werden en bij bellen werd er niet opgenomen. Maar wij door naar Test Track (die vlak voordat we aan de beurt waren dicht werd gegooid door een technische storing. JA HET WERD ECHT ZO´N DAG!!!!) en konden we weer onverrichte zaken naar buiten. Daar kregen we wel een super Fastpass waarmee we in verschillende attracties konden, elk moment van de dag en die was geldig tot 31 juli.

Dan maar door naar Mission Space. Die was heel leuk al hadden we wel voor groen (de light versie) gekozen. Ik wist niet hoe de meisjes en de oudelui erop zouden reageren. Iedereen vond het leuk al was Solange van mening dat hij wat haar betreft wel iets pittiger mocht.
Nu weer terug naar CR om naar de telefoon te informeren. Helaas hij was er nog niet en weer hadden we een zeer verdrietige Yentle. Het meisje heeft vandaag wel veel gehuild want we zijn daarna nog twee keer gaan informeren (vlak voor het eten en toen we naar de uitgang liepen) en beide keren was die telefoon nog niet boven water komen drijven. Ondertussen heeft Kenneth wel contact met Nederland gehad om hem te laten blokkeren. Steeds meer krijgen we het gevoel dat hij niet meer bovenwater zal komen en om te voorkomen dat de “eerlijke”  vinder naar zijn/haar familie in “Verweggistan” gaat bellen op onze kosten is dit de enige manier. Maar elke keer dacht Yentle aan haar geliefde Iphone 5 en dan kwamen de tranen weer omhoog en als ze niet huilde lukte het haar ook niet altijd om haar humeur op een leuk en gezellig peil te houden. Heel begrijpelijk allemaal maar niet echt sfeer verhogen. Ondertussen was er van het verjaardagsgevoel niet veel meer over. Al werd ik wel met zeer grote regelmaat van de klok een fijne verjaardag gewenst. Wat zo´n button toch niet voor je kan doen. Heel leuk!!!

Eten hebben we in China gedaan, bij Nine Dragons. 

Het was heerlijk en het was ook heel fijn om even te kunnen zitten want het was vandaag wel heel warm en benauwd en je voelde de zon de energie uit je slurpen. Even zitten en iets koels drinken had wel iets prettigs. Na het eten liepen we net buiten toen we de eerste druppels voelde vallen en al HEEL SNEL werden er dat vele meer. Grote dikke druppels die iedereen binnen no time kletskledder nat kreeg. Wij zijn gauw Mexico binnen gegaan en waren redelijk droog nog. Dat konden we echt niet van iedereen zeggen. Het was een kortdurende maar wel heel heftige regenbui. Toen het weer een beetje droog werd zijn we toch nog een keertje naar Test Track gegaan en daar stond een lange rij voor de Fastpassen. Ze hadden namelijk weer de attractie stil gezet door de regen. Maar al gauw ging hij weer open, konden we vrij snel doorlopen en voordat we het wisten waren we druk bezig om onze eigen raceauto te ontwerpen. Deze attractie is behoorlijk vernieuwd dus dat maakte hem voor ons super leuk. Al hebben ze het leukste er nog in gelaten. Het racen aan het eind.

Na deze attractie hield het voor de senioren van de groep op. Die wilden niets meer. We zijn eerst een goed plekje gaan zoeken waar we konden gaan zitten en toen zijn Kenneth en de meiden nog een keertje naar Spaceship Earth gegaan. Waar je mee bent begonnen, moet je ook mee eindigen, zeg maar.

Wij zijn lekker blijven wachten en hadden een prima plek gevonden om alles te bekijken. Al gauw kwamen er meer mensen om ons heen zitten. En nadat Kenneth en de meiden klaar waren kwamen ze ook weer bij ons terug. Toen was het wel even wachten maar dat was niet zo heel vervelend.
Het vuurwerk was weer zoals vanouds. Ik ben niet heel enthousiast aan die vele en grote vuurmassa aan het begin van de show maar er zaten weer prachtige vuurpijlen bij. Die geven altijd zo van die mooie vuursterren in de lucht. Het mooiste vuurwerk vind ik toch die van Magic Kingdom maar hopelijk gaan we die een donderdag weer zien.

Het is dus een dubbele dag geworden. We hebben nog niet (tegen beter weten in) de hoop in zijn geheel opgegeven wat betreft de telefoon maar daar moeten we morgen nog het Transportation and Ticket Center van Disney voor gaan bellen.

Deze vlog had ze al afgemaakt en stond al op haar YouTube kanaal. Het is wel de bedoeling dat ze nog blijft vloggen maar helemaal zeker is het nu niet meer. Haar enthousiasme is wel een stuk minder geworden zonder haar telefoon. Maar hier is Yentle´s vlog 2 Shoppen. Die stond al klaar.